The very next thing that I did was submit a comment to them telling them pretty much what you said here: wrong, wrong, wrong and, uh, wrong.

I hoped that they would have made an extreme effort to insure that the information they presented on their opening day was correct. I suppose that in a lot of areas it probably is. However, they REALLY fell down on the job here, and it puts the results of other queries in doubt (as far as I am concerned).

Mi eltrovis vian blogon vidinte vian prelegon pri Esperanto kaj libera programaro. Tre interesa; mi sekvos vian blogon, esperante ankoraŭ trovi interesajn aferojn.

Tie vi eĉ povas aldoni subtekstojn, kaj ĉe Google Video ne estas problemo ke la filmeto estas tia filmego.

Aŭ ĉu aliulo aldonu?

Ce fut un plaisir de lire votre commentaire particulièrement pertinent
Mais où donc vouliez en venir ? Quel était le sens de votre commentaire ?
Que le Monde a raison, alors que vous ne savez pas ce qu’il a dit, n’ayant pas lu l’article ? Si vous voulez, si vous laissez votre adresse, je peux vous envoyer l’article.

First of all, I think the pledge that you mention at PledgeBank.com is wildly unrealistic, as I say (in Esperanto) in the comments on the pledge page.

I am of course aware of Zamenhof’s effort to get 10 million people to commit to Esperanto, and you’d be right to point out that there have never been 10 million speakers of Esperanto throughout its 120 years of existence.

I also have to confess that I’ve never actually taken the time to read La Unua Libro, so thanks for the link to an online translation!

However, I certainly retain confidence that Esperanto is far from a lost cause. There is much apathy and resistance to overcome, certainly, and the critical mass that would make Esperanto the “obvious” choice to language learners (the position currently enjoyed by English) is still a long way off.

However, when I see the number of students enrolled at http://www.lernu.net, projects like http://www.Springboard2Languages.org, events like the Nitobe Symposia, and the increasing visibility of the language to young, active people on the internet through Skype, LiveJournal, PledgeBank, and many other places (including of course OpenOffice.org)… well, I like to believe that the idea is still spreading, and gaining adherents faster than they’re dying off or quitting the movement.

Incidentally, I’m not sure of your identity, Alan, but I’d be interested to hear more about you, if you’d like to share. You can obviously write in Esperanto quite compentently, but appear very disillusioned with the whole idea. I’m not so blindly devoted to the movement that I can’t imagine how that might have happened, but I’d be interested to hear your story, either here or by private email.

Dankon, ke vi prenis la tempon prikomenti mian blogaĵon.

Mi ne konsentas, ke temas pri malŝparo de tempo, sed tio estas evidenta — se mi tiel opiniis, mi ne farintus la laboron.

Vi ja pravas, ke preskaŭ ĉiu uzanto de OOo povus uzi ĝin propralingve; mi konscias pri tio. La esperanta versio trovos sian lokon kiam ajn pluraj diverslingvaj esperantistoj dividas komputilojn inter si. Tio okazas en esperantlingvaj familioj, ĉe kongresoj kaj aliaj movadaj eventoj, en la (ja aktuale tre malmultaj) laborlokoj esperantlingvaj, k.s.

Tiu “merkato” estas tre malgranda — pri tio vi pravas — kaj se la celo estus gajni monon per tiu laboro ĝi ja estus entute vana, sed ne tion ni celas.

Kiel mi klarigas ĉe http://eo.openoffice.org, mi mensogus se mi dirus, ke ne estas ankaŭ dissciiga celo — mi volas, ke elŝutantoj de OOo vidu la nomon “Esperanto” apud “English” kaj “Español” kaj konsciu, ke la lingvo ne formortis, ke ĝi viglas kaj uziĝas tra la mondo.