Ĉi semajnfine, laŭ invito de la loka grupo de Esperanto, mi iris al Tur’ [Tours] en Francio por partopreni en la urba Forumo de Lingvoj kaj de Kulturo. Estis reprezentantoj de nemalmulte da lingvoj kaj landoj, inkluzive Litovio, kie mi pasigis semajnon julie por la Universala Kongreso. Kaj mi, mi ĉeestis por prelegi pri Esperanto.
Nu sciante, ke la prelegaj ĉambroj estis ege for de la ĉefa forumejo kaj ke ni faris preskaŭ neniun reklamadon, ne estis mirege kiam malmultaj aŭskultontoj venis al la sabata prelego — nur kelkaj esperantistoj kaj unu sola amiko de unu el ili. 
Por dimanĉo, do, ni presis aron de flugfolioj, kiujn ni disdonis dum la duonhoro antaŭ la preleghoro. Tiel, personoj kiuj havis nenian precizan planon por la posttagmezo kaj kiuj eventuale interesus pri la temo pli verŝajne elektus mian prelegon ol alia plano… kaj ĝuste, estis pli granda kaj pli diversspeca aŭskultantaro je la dua fojo, inkluzive personojn tre interesitajn, kiuj starigis bonajn, inteligentajn demandojn. 
Bona rezulto, finfine, kaj mi tre kontentis pri la semajnfino.
Mi devus skribi ankaŭ iom pri miaj gastigantoj dum la semajnfino (membroj de la Esperanto-klubo, kiujn mi ne nomas ĉi tie — ili tre bone scias, ke pri ili mi skribas). Ili estis tre bonkoraj kaj bonvenigaj, kaj hejme kaj restoracie kaj dum piedrondiro de la urbo, kaj tio aldonis multon al mia ĝuo de la semajnfino.
Mi dankas ankaŭ al la loka Esperanto-asocio, kiu financis mian vojaĝon, miajn manĝaĵojn… la tutan semajnfinon, fakte.
